อาเซียนได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี2510โดยเริ่มแรกเป็นการรวมตัวกันเพื่อสร้างสันติภาพ
ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สร้างเสริมความมั่นคงในภูมิภาค ต้านภัยคุกคามจากคอมมิวนิสต์ซึ่งกล่าวได้ว่าเป็นจุดประสงค์ทางการเมืองเป็นหลัก
สมาชิกอาเซียนเริ่มด้วย 5 ประเทศผู้ก่อตั้ง ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย มาเลเซีย
สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ เมื่อปี 2510 ต่อมาบรูไนเข้าร่วม ในปี 2527 จากนั้น เวียดนามในปี 2538 ลาว พม่า ในปี 2540
และกัมพูชาในปี 2542 รวมทั้งหมดมีสมาชิก 10 ประเทศ จนถึงปัจจุบัน
ต่อมาเมื่อการค้าระหว่างประเทศในโลกขยายตัวมากขึ้นอาเซียน
จึงได้มุ่งกระชับความสัมพันธ์และขยายความร่วมมือทางเศรษฐกิจการค้าระหว่างกันจนมีการจัดตั้งเขต
การค้าเสรีอาเซียนขึ้นในปีพ.ศ.2535(ฯพณฯนายอานันท์ปันยารชุนนายกรัฐมนตรี)ในปีดังกล่าว
ผู้นำอาเซียนและรัฐมนตรีเศรษฐกิจอาเซียนได้ลงนามในกรอบความร่วมมือทางเศรษฐกิจอาเซียน จึงถือเป็นการประกาศการจัดตั้งเขตการค้าเสรีอาเซียนตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
วัตถุประสงค์หลักของเขตการค้าเสรีอาเซียนก็เพื่อสร้างความสามารถในการแข่งขันของสมาชิกอาเซียน สร้างบรรยากาศในการลงทุนเพื่อดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศให้อาเซียนเป็นฐานในการผลิต
นอกจากนี้ ยังเป็นการสร้างอำนาจต่อรองของอาเซียนด้วย แน่นอนที่สุดว่า อาเซียนที่มีสมาชิก 10 ประเทศ
มีประชากรรวมกันประมาณ 580 ล้านคน ย่อมมีขนาดของเศรษฐกิจที่ไม่แพ้ สหรัฐฯ จีน ญี่ปุ่น ดังนั้น การรวมตัวทางเศรษฐกิจจึงสร้างอำนาจต่อรองให้กับอาเซียนเป็นอย่างมาก
สำหรับเป้าหมายของเขตการค้าเสรีอาเซียน มี 2 ประการ คือ การลดภาษีระหว่างสมาชิกให้หมดไป และการยกเลิกอุปสรรคทางการค้าที่มิใช่ภาษีระหว่างกันให้หมดไปด้วย
ดูรายละเอียดเพิ่มเติม
